Καλησπέρα.
Κατάστημα με κύρια χρήση Ζαχαροπλαστείο εκτείνεται σε 3 επίπεδα: Υπόγειο, Ισόγειο και Πατάρι.
Οι χρήσεις είναι:
α) Ισόγειο (89,1 τ.μ.): Ζαχαροπλαστείο + κλειστό κλιμακοστάσιο που οδηγεί στο Πατάρι (δηλ. το κλιμακοστάσιο περιβάλλεται από τοίχο και υπάρχει πόρτα στο επίπεδο του ισογείου)
β) Υπόγειο (89,1 τ.μ.) : Χώροι WC + Βοηθητικοί χώροι (αποδυτήρια προσωπικού, αποθηκευτικοί χώροι). Η πρόσβαση στο υπόγειο γίνεται από το ισόγειο (κατάστημα) μέσω ανοικτού κλιμακοστασίου που οδηγεί στο χώρο των WC. Οι βοηθητικοί χώροι (αποδυτήρια και αποθηκευτικοί χώροι) διαχωρίζονται με τοίχο και πόρτα από τα WC
γ) Πατάρι (56,79 τ.μ.) : Καλύπτει βοηθητικές χρήσεις και συγκεκριμένα έχει το γραφείο του ιδιοκτήτη, και κάποιες βοηθητικές χρήσεις / πάγκους, νιπτήρες, ψυγεία. Παρόλο που εμφανίζεται ως πατάρι, δεν έχει άμεση επικοινωνία με τον υποκείμενο όροφο, δηλ. είναι κλειστό με γυψοσανίδα προς τον χώρο άνωθεν του ισογείου.
Βασικό στοιχείο είναι ότι όλοι οι χώροι διαθέτουν ψύξη και θέρμανση, με αντλίες θερμότητας (τύπου VRV). Δηλ. υπάρχουν σε κάθε χώρο είτε μονάδες κλιματιστικές επίτοιχες, είτε στόμια προσαγωγής / επιστροφής με κρυφές μονάδες απευθείας εκτόνωσης. Δυστυχώς δεν ήταν εφικτό κατά την φάση της επιθεώρησης να διευκρινιστεί πως κατανέμεται το θερμικό και ψυκτικό φορτίο στις 4 εξωτερικές μονάδες που είναι εγκατεστημένες στην επιχείρηση αλλά για να έχετε μία εικόνα οι επιμέρους ισχείς των τεσσάρων εξωτερικών μονάδων είναι της τάξης των 16 kw + 16 kW + 16 kW + 3.2 kW (ψύξη + θέρμανση).
Τα ερωτήματα είναι:
1) Με δεδομένο ότι υπάρχουν διαφορετικές χρήσεις (πέρα από την κύρια) και επειδή οι βοηθητικές / υποστηρικτικές χρήσεις καταλαμβάνουν σημαντική επιφάνεια σε σχέση με την κύρια χρήση, κρίνω σκόπιμο να χωρίσω το κατάστημα σε θερμικές ζώνες και συγκεκριμένα: α) Βοηθητικός Χώρος (που υπάρχει στο υπόγειο, ισόγειο και το πατάρι, β) Μία θερμική ζώνη: Ζαχαροπλαστείο (στο ισόγειο) και γ) Μία θερμική ζώνη: Κοινόχρηστα WC (παρόλο που υπάρχει ανοικτή επικοινωνία με το ισόγειο μέσω του εσωτερικού κλιμακοστασίου, οι συνθήκες θα μπορούσαν να διαφέρουν σημαντικά ιδίως το καλοκαίρι. Ερώτηση 1: Είναι αποδεκτή αυτή η θεώρηση ;
2) Με δεδομένο ότι όλοι οι χώροι θερμαίνονται και ψύχονται θεωρείται ότι ανήκουν όλοι στην ωφέλιμη επιφάνεια. Αυτό βασίζεται στο ότι στην ΤΟΤΕΕ (σελ. 48896 ΦΕΚ 4003/17.11.2017), αναφέρεται : Ωφέλιμη επιφάνεια (m2). Καταγράφεται η μεικτή επιφάνεια δαπέδων των κλειστών στεγασμένων χώρων του κτηρίου που προορίζονται για την εξυπηρέτηση των αναγκών της κύριας χρήσης του, μετρούμενη βάσει εξωτερικών διαστάσεων. Στην ωφέλιμη επιφάνεια δεν προσμετρώνται οι ανεξάρτητοι βοηθητικοί χώροι, όπως χώροι αποθήκευσης, στάθμευσης και εγκατάστασης ηλεκτρομηχανολογικού εξοπλισμού του κτηρίου, η επιφάνεια των κοινόχρηστων κλιμακοστασίων και του ανελκυστήρα (όταν είναι μη θερμαινόμενοι χώροι), η επιφάνεια των αιθρίων και όλων των διαμπερών ανοιγμάτων ή οδεύσεων που λειτουργούν ως φωταγωγοί ή ως αγωγοί κυκλοφορίας του αέρα για τον κλιματισμό του κτηρίου”
Συνεπώς όταν είναι θερμαινόμενος ένας χώρος θα πρέπει να προσμετρηθεί στην ωφέλιμη επιφάνεια.
3) Είναι σωστή η ερμηνεία της ωφέλιμης επιφάνειας ;
Επισυνάπτεται σκαρίφημα του καταστήματος με τις επιμέρους χρήσεις και ζώνες.
Ευχαριστώ