Την καλημέρα μου στους συναδέλφους.
Από τις αρχές των ενεργειακών πιστοποιητικών με βασάνιζε μία σκέψη σχετικά με το U σε οριζόντια οροφή κάτω από μη θερμομονωμένη στέγη. Μου έκανε εντύπωση πως έδινε η ΤΟΤΕΕ το U=3.7
Θεωρούσα λογικό να θεωρούμε την οροφή σε επαφή με ΜΘΧ, οπότε να διαιρούμε το 3,7 με το 2 και να την λαμβάνουμε full σκιασμένη.
Στην παραπάνω σκέψη με οδηγούσε, εκτός του μεγάλου κατά τη γνώμη μου U (μεγαλύτερο από U=3.05 συμβατικού τύπου δώματος σε επαφή με αέρα) και το γεγονός ότι λαμβάναμε την στέγη χωρίς καθόλου σκίαση, ενώ είναι γνωστό από την πράξη πως όταν έχουμε στέγη, είναι ουσιαστικά σκιασμένη η οροφή μας και έχουμε αρκετή δροσιά το καλοκαίρι.
Γιατί δηλαδή να υπάρχει τόσο διαφορετική αντιμετώπιση όταν έχουμε οροφή κάτω από ΜΘΧ (όπου διαιρούμε το U=2.9 με το 2 και λαμβάνουμε full σκίαση) με την οροφή κάτω από μη θερμομονωμένη στέγη (όπου λαμβάνουμε U=3.7 και θεωρούμε σχεδόν μηδενική σκίαση).
Θα ήθελα μία άποψη, ειδικά από όσους έχουν εμπλακεί στην σύνταξη των ΤΟΤΕΕ, εάν η σκέψη μου είναι εντελώς λάθος ή εάν υπάρχει λάθος στις ΤΟΤΕΕ.
