Συνάδελφοι
έχω περίπτωση ισογείου διαμερίσματος σε πολυκατοικία,
με ορθογωνική κάτοψη διαστάσεων (περίπου) : πρόσοψη 6,2 μ. , βάθος 16,20μ.,
το οποίο διαμέρισμα εδράζεται στο έδαφος (από κάτω δεν υπάρχει υπόγειο).
Το οικόπεδο είναι ελαφρώς κεκλιμένο, κατά την διεύθυνση του δρόμου, με υψομετρική διαφορά 40εκ. ,
που σημαίνει ότι η πλάκα δαπέδου του ισογείου διαμερίσματος στη μία πλαϊνή πλευρά της είναι συνεπίπεδη με το φυσικό έδαφος, ενώ στην άλλη πλαϊνή πλευρά της υπερέχει του εδάφους κατά 40εκ..
Η περίπτωση αφορά στην έκδοση ενός ΠΕΑ για μεταβίβαση.
Όμως ξέρω ότι στο προσεχές μέλλον το ΠΕΑ θα χρησιμοποιηθεί για την ένταξη σε μελλοντικό πρόγραμμα χρηματοδότησης.
Η αλήθεια είναι ότι μέχρι πριν το παρόν πρόγραμμα εξοικονομώ, δεν ασχολούμουν ιδιαιτέρα με τέτοιου είδους λεπτομέρειες, όριζα την πλάκα ως δομικό στοιχείο επί εδάφους και προχωρούσα.
Τώρα όμως που ξέρω ότι η ενεργειακή κατανάλωση του υφιστάμενου κτιρίου επιδρά σημαντικά στο συνολικό ποσό ενός μελλοντικού επιλέξιμου προϋπολογισμού,
έκανα μία παραμετροποίηση και βρήκα:
περίπτωση 1η : επαφή πλάκας με έδαφος με κατανάλωση 386 KWh/τ.μ.,
περίπτωση 2η : επαφή πλάκας με μ.θ.χ. με κατανάλωση 417 KWh/τ.μ.
άρα διαφορά 417-386 = 31 KWh/τ.μ.
διαφορά μελλοντικού επιλέξιμου προϋπολογισμού 1,2 * 31 * (6,20*16,20) = 3736 ευρώ !!
Αρχικά σκέφτηκα να χωρίσω στη μέση την επιφάνεια και τη μισή να τη δηλώσω σε επαφή με το έδαφος και την άλλη μισή να τη δηλώσω σε επαφή με μθχ .
Δε είμαι όμως σίγουρος.
Τι προτείνετε ?